Lezing over ADHD  

 

(Attention Deficit Hyperactive Disorder)

 

bij kinderen en volwassenen

 

van Dokter  D. Meijer uit Overdinkel

 

gehouden tijdens de algemene ledenvergadering

 

van de Patiëntenvereniging Enzymtherapie

 

op 26 april 2003

 

in Congrescentrum De Eenhoorn te Amersfoort.

 

Meer informatie over kinderen met ADHD en ontwikkelingsstoornissen kunt vinden op onze andere website http://www.enzymtherapie.nl/ >>> Kinderen met stoornissen in de ontwikkeling en ADHD.  

------------------------------------------------------------------------------------------

De enzymtherapie heeft voor mij een wat bijzondere betekenis omdat het eigenlijk de eerste aanleiding is geweest dat ik mij in mei 1976 bezig ben gaan houden met complementaire geneeskunde.

Ik had in het verleden wel eens kennis gemaakt met Vasolastine en Rheumajecta en dan lachte de huisarts waar ik toen werkte een beetje schamper over het preparaat en zei: “nou ja, ik spuit het die patiënten wel maar het helpt toch niet”. Maar goed, ik liet dat voor wat het was en liet hem in zijn eigen waarde.

Maar ik kwam op een geven moment zelf in aanraking met enzymtherapie. We hadden een teckel en die zat vol met hernia, zakte door zijn benen en was incontinent van ontlasting en urine. De gewone dierenarts zei: ”je moet het dier maar af laten maken”. En dat wilden wij niet. Toen een bevriende hemeo- pathische arts gebeld en die adviseerde te denken aan Vasolastine en Rheumajecta en contact opnemen met de dierenarts. Ik dacht dat het toen dierenarts Kool uit Bennekom was. Die adviseerde met 5 keer per week één ampul Vasolastine en één ampul Rheumajecta te beginnen.

Het beestje was een langharige teckel. Ik ben er dapper mee begonnen. Ik heb het zelfs tussen de wervels gespoten en, je zult het geloven of niet, dat beestje begon weer kracht in zijn pootjes te krijgen, na 3 dagen al, en na een week deed het zijn eerste stapjes weer en na 2 weken liep hij weer normaal. Eerst nog een beetje kruipend maar hij liep later steeds normaler. Dus….ja.. het beestje heeft nog 7 jaar geleefd en dat was voor mij het bewijs dat enzymtherapie helpt want er was geen sug- gestie of placebo-effect mogelijk in dit geval. Dus dat is mijn eerste stap geweest op het terrein van de complementaire geneeskunde, en ik werk nog heel veel met enzympreparaten.

Vanmiddag gaan we het dus voornamelijk hebben over ADHD ofwel  over te onrustige kinderen. ADHD is in het engels de afkorting van Attention Disorder and Hyperactive Disorder. We spreken van onrustige kinderen met een onrustig  druk gedrag, die zich slecht kunnen concentreren en impulsief zijn. Ik weet dat ze bij het Riagg, waar die kinderen soms worden gescreend, een heleboel criteria hanteren wanneer je nu formeel wel of niet precies aan de ADHD- criteria voldoet. Op dit moment is het in het kader van deze lezing niet zo belangrijk welke criteria dat er allemaal moeten zijn. Het gaat erom, dat wij met onze behan- deling proberen om kinderen te helpen, waarbij het gedrag dusdanig is dat zij zichzelf en hun ouders en omgeving in de weg staan. Het onrustig gedrag, waarvan enerzijds wordt gesteld dat het misschien psychisch is en anderzijds dat het iets chemisch in de hersenen is.

Maar een gedicht waar ik mee wil beginnen, dat zegt toch wel iets over de oorzaak van ADHD. Het is een gedicht wat in oktober 2000 door een patiënt van mij, een jongetje van een jaar of 9, naar mij werd gestuurd en hij schrijft:

 

 

Hij probeerde daarmee aan te geven dat hij zijn gedrag niet kon sturen, dat er met hem iets onverklaarbaars gebeurde. En dat er iets gebeurde waar hij geen deel aan had en dat is een bewijs dat het onrustige, hyperactieve gedrag, veroorzaakt wordt door een verstoorde biochemische werking in onze hersenen. En die biochemische werking in onze hersenen dat is een heel gecompliceerd proces.

Er zijn een aantal prikkeloverdrachtstoffen die zenuwimpulsen van de ene hersencel naar de andere geleiden en coördineren en die uiteraard ook de prikkeloverdracht van de zenuwim- pulsen naar de zenuwen in het lichaam sturen. Er zijn een aantal van die neurotransmitters die ik globaal wil noemen.

Een hele belangrijke is het acetylcholine. Acetylcholine is een neurotransmitter, zowel in de hersenen als in de zenuwen, die probeert alle binnenkomende prikkels te coördineren en daarbij een controle en een sturing uit te oefenen op een actie en reactiepatroon van de persoon.

Dan hebben we een andere belangrijke reeks en dat is dopamine en noradrenaline. Dopamine wordt ook wel het gelukshormoon genoemd. Wanneer mensen te weinig dopamine  hebben dan voelen ze zich depri. Wanneer ze teveel hebben daarentegen, dan worden ze erg prikkelbaar en ze kunnen zelfs agressief worden. Dopamine kan weer omgezet worden in adrenaline wat vooral weer een functie heeft bij het aanpassen van ons lichaam bij stress en inspanning. Het is ook het hormoon wat van belang is wanneer wij in gevaar komen en willen vluchten. 

Dan is er nog een derde transmitter die op dit moment heel erg in de belangstelling staat. Dat is tryptofaan. Deze stof wordt omgezet in  serotonine. Serotonine is een stof die er ook voor zorgt dat het denkproces bij ons rustig kan verlopen, dat er goede concentratie is en dat ons stemmingsniveau regelmatig en op een beetje goed niveau is, zodat wij geen stemmings- wisselingen hebben. Serotonine heeft ook weer, net als adrenaline en noradrenaline, invloed op het lichaam.  Want ook serotonine is betrokken bij de aanpassing van ons lichaam bij stress en inspanning. Serotonine is ook betrokken bij de slaap, want deze stof wordt namelijk omgezet in het slaaphormoon melatonine, dat in de pijnappelklier voorkomt. Het melatonine- niveau gaat ’s avonds als het donker wordt omhoog, waardoor wij onze spieren gaan ontspannen. ’s Morgens wanneer het weer licht wordt gaat het melatonineniveau weer omlaag en dan worden wij wakker en komen weer tot activiteit.

Dit zijn dus de drie hoofdgroepen van neurotransmitters en ik ben helemaal niet volledig wat dat betreft, want er zijn waarschijnlijk nog veel meer neurotransmitters die nog niet eens geïdentificeerd zijn. Ik denk dat in de komende jaren nog veel meer daarover bekend zal worden In ieder geval zijn dit de drie hoofdgroepen waar we met ons gedrag  mee te maken hebben.

Bij ADHD zien we dus heel vaak dat die prikkeloverdracht door middel van deze neurotransmitters tussen twee hersencellen niet voldoende gecoördineerd is, ja zelfs vertraagd verloopt.

Het klinkt een beetje paradoxaal, maar onderzoekers schijnen te hebben aangetoond dat de prikkelgeleiding vertraagd wordt, waardoor een ongecoördineerde activiteit vanuit de hersenen plaats vindt en leidt tot gedrag-  concentratie- en leerproblemen.

Dan is natuurlijk de vraag: waarom horen wij op het ogenblik zo veel van deze aandoening en waarom lijkt het steeds meer voor te komen. Wat zijn nou de oorzaken?

Oorzaken kunnen zijn dat er een bepaalde erfelijke factor is, dat de productie van bepaalde stoffen in onze hersenen, moeizaam verloopt. En dat kan soms aangeboren zijn.

Je ziet soms ook als patiëntjes op het spreekuur komen, waarvan je de vader of de moeder er uit kan halen die ook ADHD hadden. Vaak zeggen ze dat ook.

Verder kan een moeizame geboorte een oorzaak zijn. Een moeizame geboorte waarbij het kind ogenschijnlijk gezond geboren is maar waarbij er toch een storing is in de emotionele situatie. Emotionele leergedragingen blijken op te treden.

Oorspronkelijk werd een dergelijke situatie na de geboorte, waarbij ogenschijnlijk het kind helemaal geestelijk en lichamelijk gezond was dan ook wel minimum brain damage (MBD) genoemd. Een begrip wat inmiddels allang is verlaten.

We moeten ook denken aan het rookgedrag van de ouders. Als we zien dat in heel veel gezinnen zo gigantisch veel wordt gerookt, dat er in de kamer de hele dag damp staat waarbij er een gigantische nicotine toevoer is. 

Een teveel aan informatiestroom, wat in onze huidige maatschappij toch van belang is. Een teveel aan geluidsoverlast door hele harde muziek de hele dag door, of de televisie die al vanaf ’s ochtends 7 uur aan staat met wisselende programma’s en prikkels.

Een ongeordende aanpak van het gedrag kan ADHD bevor- deren. Bijvoorbeeld in een maatschappij waar op sommige scholen een gebrek  aan structuur is. Dan zie je dat ADHD gedrag alleen maar wordt bevorderd omdat steeds meer ongecoördineerde prikkels binnen komen.

Een andere oorzaak kan zijn een intoxicatie door drugsgebruik van de ouders. Drugs kunnen via de moederkoek  overgebracht worden op het embryo en kunnen als zodanig ook bijdragen aan het beïnvloeden van hersenprocessen.

En dan is er nog een factor die een rol kan spelen. Een zogenaamde allergie of intolerantie voor de voeding en een  overmatig gebruik van suikers en E-stoffen.

Er zijn sommige kleur- en smaakstoffen en conserverings- middelen die een hyperactief gedrag kunnen bevorderen. Het is zo dat dit niet de hele groep dekt. Het wordt maar al te gemakkelijk gezegd: mijn kind heeft ADHD en dus heeft hij een overgevoeligheid voor E-stoffen en suiker. Nee, dat is niet zo. Er is een bepaalde groep die goed reageert op het weglaten van E-stoffen en suikers, maar er is dus ook een groep die daar niet op reageert. Zo zijn er een aantal oorzaken die bij kunnen dragen  tot het probleem ADHD.

 

Dan is het punt wat kunnen wij daaraan doen?

In de reguliere setting geeft men een aantal preparaten waarvan de belangrijkste is het Ritalin. Dit is een amfetamine-achtig preparaat en dat stimuleert de prikkeloverdracht van de ene hersencel naar de andere. Ritalin lijkt soms een wondermiddel bij gezinnen met kinderen, waar de ouders geen nachtrust meer hadden. Die lijken gered met een tabletje Ritalin. Dat kan een noodoplossing zijn die soms nodig is. Maar we moeten wel kijken op de langere termijn, want het heeft nogal wat nadelen.

In de eerste plaats heeft een kind met ADHD niet alleen psychische problemen, maar ook lichamelijke. Hij reageert  met zijn onwillekeurig zenuwstelsel onregelmatig op dingen. Die lichamelijke symptomen verdwijnen niet door Ritalin.

In de tweede plaats is het toch een vorm van afhankelijkheid die we kweken aan een amfetamine-achtig preparaat.

En verder is het toch ook symptoombestrijding. Ik keur Ritalin  niet in alle omstandigheden af, want er zijn situaties waarin je misschien tijdelijk niet zonder kunt.  Men moet ook niet te snel met Ritalin klaar staan. Anders hebben we misschien het gevaar, als het zo door gaat, dat de komende eeuw bijna iedereen aan de Ritalin is!

Wat kunnen wij er op een natuurlijke manier aan doen? Er zijn verschillende mogelijkheden. Een van de natuurlijke middelen is  uiteraard enzymtherapie waar ik zo meteen mee begin.

Een tweede mogelijkheid is het gebruik van bepaalde orthomoleculaire voedingssupplementen, die voor het functio- neren van onze hersenen van belang zijn.

Een derde mogelijkheid is het gebruik van plantaardige stoffen die ook de prikkelcoördinatie in onze hersenen bevorderen.

En dan hebben we nog de homeopathie en eventueel het gebruik van Bach remedies.

Ik zal al deze behandelingsmethoden ook naast de enzymtherapie noemen, omdat het soms  nodig is dat er een kleine aanvulling voor bepaalde dingen wordt gegeven.

We zullen eerst in het kader van de enzymtherapie kijken, want velen van u zijn natuurlijk niet onbekend met de enzymtherapie aangezien de meesten al jaren actief zijn op dit gebied.

Een belangrijk preparaat om altijd mee te beginnen is Coliacron.  Coliacron is in principe een preparaat wat voor injectie bestemd is. Er is ook  de druppelvloeistof Cerebrase voor kinderen.

Ook geven wij Coliacron wel eens te drinken. Dat doen we bij heel veel mensen die er moeite mee hebben om injecties te krijgen. Ook Vasolastine bijvoorbeeld geven we wel eens als drinkampullen. Ook dat werkt, alleen het duurt iets langer.

Coliacron (Cerebrase) bevat als belangrijk enzym het co-enzym acetyl-CoA synthetase. Dat enzym is betrokken bij de productie van acetylcholine. Zoals gezegd een stof die heel belangrijk is bij de prikkel coördinatie, voor de prikkeloverdracht in onze herse- nen en die in feite de belangrijkste stof is bij de coördinatie. Of: welke prikkels worden geselecteerd en hoe worden ze op de beste manier voort geleid zodat  het gedrag en het denk- vermogen op een rustige gecoördineerde evenwichtige wijze verloopt.

Dan bevat Cerebrase ook  glutaminsynthetase dat is betrokken bij de productie van het aminozuur glutamine dat heel belangrijk is voor de goede stofwisseling van de hersencellen. Verder is glutaminsynthetase betrokken bij het verwerken van stikstof in bepaalde verbindingen. Dus bij het afvoeren van de vrije stikstof uit de hersencellen, omdat vrije stikstof een goede functie van de hersencellen belemmert.

En dan zijn er ook een aantal anti-oxidant enzymen in verwerkt die ik nu verder niet met name zal noemen maar die uiteraard ook bijdragen tot een gezonde stofwisseling van de hersen- cellen.

De dosering van Coliacron (Cerebrase) is verschillend. Als je het over ampullen hebt is het natuurlijk een beetje afhankelijk van de leeftijd. Een volwassene die ADHD heeft, geef je dagelijks 1 ampul de eerste 4 weken en daarna kun je 3 maanden 3 keer per week een dosering geven en daarna op geleide van de symptomen 2 keer per week. De dosering laat ik eigenlijk altijd afhangen van hoe een bepaalde persoon reageert. Dat is niet altijd standaard. En nogmaals, voor kinderen is er dus Cerebrase, een vloeistof in druppelvorm.

Coliacron vul ik bijna altijd aan met Cerebrase dat een aantal co-enzymen bevat. Co-enzymen zijn bij ieder stofwisselingsproces betrokken, zowel bij hersenstofwisseling alsook bij de stofwis- seling van de specifieke  neurotransmitters. Verder een aantal natuurlijke eiwitten. Die dragen, doordat ze de hersencellen reguleren, weer extra bij aan de concentratie en het denken. Tevens  hebben ze ook invloed op ons lichaam via ons onwil- lekeurig zenuwstelsel, waarbij de stoffen acetylcholine en nor- adrenaline een bepaalde invloed hebben op de coördinatie.

Het onwillekeurig zenuwstelsel is dat zenuwstelsel dat wij niet met ons bewustzijn kunnen beïnvloeden. Dat ons hart sneller doet kloppen, onze bloeddruk  verhoogt en verlaagt, ons doet  blozen of zweten en de darmwerking en nog meer lichaams- activiteiten beïnvloedt. Cerebrase heeft daar ook een heel belangrijke invloed op.

De dosering van Cerebrase is ook weer leeftijdafhankelijk en hoe het reactiepatroon van het kind is. Daarom is het belangrijk dat wij het kind, of de volwassen persoon die komt met ADHD, altijd zelf  zien en deze met zekere tussenpozen  controleren om te kijken  hoe het gaat.

Van de enzymtherapie, zo lang ik er mee werk, durf ik haast te  stellen dat ze geen bijwerkingen heeft. Het is een prettige therapie en het is gemakkelijk toepasbaar en heeft in feite een eenvoudig protocol.

Dit in tegenstelling tot homeopathie waarbij je heel veel moet zoeken om het juiste middel te vinden wat bij dat type kind past en waarbij men soms het risico loopt een aantal weken een middel te geven dat helemaal niets doet om dan het volgende middel weer te proberen. Dus die zoektocht is veel langer.

Bij enzymtherapie heb je het voordeel dat het  direct toepasbaar is en je ziet in sommige gevallen  na enkele weken al resultaat. Ik ben altijd een beetje voorzichtig, ik zeg tegen de mensen laten we over 4 tot 6 weken weer eens kijken. In zo’n periode zie je toch vaak al wat veranderen. Een ander voordeel is, als ik het afspiegel tegenover Ritalin, dat het niet verslavend werkt. Je kunt het gemakkelijk afbouwen als de symptomen beter zijn. Als het weer slechter gaat kun je het ook gemakkelijk weer opvatten. Het beïnvloedt dus zowel de geest als het lichaam.

Wanneer we hele hardnekkige situaties hebben wil ik bij volwassenen ook nog wel Coliacron of Cerebrase combineren met Vasolastine omdat Vasolastine de doorbloeding bevordert waardoor eigenlijk de middelen sneller en  efficiënter op de plaats komen.

Dus een aantal kinderen komt uit met de enzymtherapie. Er zijn natuurlijk ook een aantal kinderen die daar niet volledig op reageren. Die weliswaar een leuk reactiepatroon hebben, maar waarbij toch een zekere mate van onrust overblijft. Dan gebruik ik nog een aantal aanvullende middelen.

Van belang zijn een aantal orthomoleculaire middelen die op hetzelfde systeem werken. Een daarvan is het acetylcarnitine, een bouwstof die betrokken is bij de prikkeloverdrachtstof acetylcholine.

Dan hebben we alfa-liponzuur, een belangrijke onverzadigd vetzuur, dat ontzettend belangrijk is bij de hersenstofwisseling. Het is een vetzuur dat gebruikt wordt om b.v. neuropathie of zenuwprikkelingen tengevolge van diabetes of andere oorzaken te behandelen.

Dan kan een andere stof nog van belang zijn: het lecithine. En zo zijn er nog een paar op te noemen.

Ik neig er meestal toe om niet al deze stoffen separaat of apart te geven want de belasting van het aantal middelen dat je iemand geeft moet ook niet te hoog zijn. En ik heb ontdekt dat een heel aardig middel dat nogal eens werkt, het middel Memoprotect van Orthica is, waarin o.a. acetylcartinine en liponzuur zitten. Het is een plantaardig preparaat dat weer een stimulerende werking heeft op de prikkeloverdracht in de hersenen net als b.v. koffieachtige plantaardige preparaten dat kunnen hebben. Van Memoprotect is 1 capsule per dag erbij al genoeg en dit middel verhoogt  het effect van de enzymtherapie op het leergedrag op school nog sterker.

Want het eerste resultaat dat ik vaak zie, is dat de ouders zeggen: ja, ik kan weer goed met mijn kind omgaan. Maar dan blijft heel vaak een stuk over waarbij de leerkracht op school zegt dat het moeilijk is, dan is zo’n aanvullend middel als Memoprotect als extra versterking een heel mooi middel.

Als je opzoekt waar het middel voor dient dan is dat eigenlijk voor oude mensen die geheugen- en concentratieproblemen hebben. Maar wij hebben door ervaring ontdekt dat het prima werkt bij kinderen met deze aandoening.

Dan zijn er, ik heb het zojuist al even genoemd, plantaardige stoffen die ook belangrijk kunnen zijn.  Een heel belangrijke plantaardige stof die bij ADHD soms dingen kan verrichten is Chuarana. Het is een plant die ook veel in energiekruiden voorkomt. Chuarana heeft eigenlijk op natuurlijke wijze hetzelfde effect als Ritalin in chemische zin. Koffie heeft het in feite ook en ook ginseng.

Soms kunnen lage doseringen van deze preparaten ondersteunend zijn bij de enzymtherapie.

Ik heb ook gelezen in al uw informatiebrochures dat er nogal eens mensen zijn die homeopathie doen naast de enzym- therapie. Bij homeopathie kan je soms hele treffende dingen hebben als je maar meteen raak zit met het middel. Dan wil het wel. De praktijk wijst echter uit dat je vaak nog moet zoeken.

Er zijn en paar middelen die je heel veel ziet bij ADHD-kinderen b.v. het middel Tarentula, dat is van spinnen. Bij Tarentula hoort het type kind dat continu rond rent en moet bewegen. Voortdurend in activiteit moet zijn en  blijft. Het is een aardig kind en als het in je spreekkamer maar zit, dan zit het overal aan.  Het kind blijft aardig, maar zodra hij wordt vastgehouden gaat hij schreeuwen. Wat opvallend is: wanneer je wat muziek aanzet gaan ze erop dansen. Daar houden ze van. Door de prikkel van muziek en dansen krijgen ze een zekere mate van coördinatie.

Een tweede type kind dat we vaak zien is het Belladonna kind. Het Belladonna kind dat is een kind wat  een beetje clownesk gedrag vertoont. Het drukke  kind dat altijd vrolijk is, wat altijd uitdagend is en wat ook probeert contact met je te zoeken door je gewoon aan te stompen of aan te raken en vrolijk is en wat graag de gangmaker is. Het maakt graag dierengeluiden en bootst graag mensen na. Belladonna kinderen zijn ook die schooljongens die luidruchtig lachend en schreeuwend en elkaar op de schouders slaand bij de bushalte staan en luidruchtig de trein inkomen. Dat is in feite de tweede belangrijke groep.

Dan heb de wat angstige groep. Dat is het Stramonium kind. Een Stramonium kind dat is het type kind dat heel veel plotselinge angst kan hebben en vooral ook veel nachtangst heeft en dat ’s nachts wakker wordt in bed en niet te bereiken is in de angst.

Zij kunnen vanuit die angst, die ze ook overdag heel sterk kunnen hebben, compensatiegedrag vertonen met enorme onrust, woede en agressie.

Het Sulfurtype kom je tegen als het  kind ook heel vaak huid- problemen heeft.

Een ander middel is Sagarum. Dat is een homeopatische ver- dunning van suiker of Sagarum officinale. Dat middel werkt vooral bij die kinderen waar suiker van invloed blijkt te zijn op het ongecoördineerde gedrag.

Dit zijn zo een aantal homeopathische beelden die je nogal eens tegenkomt en ik ben verre van volledig geweest want er zijn ook kinderen die reageren op  andere middelen zoals fosfor, tuber- coline of het melorine. Dit is zo een greep wat je homeopatisch kunt doen.

Daarnaast zie ik ook veel mensen Bach remedies toepassen. Een remedie die heel vaak wordt gebruikt is Rockrose en Impatiënt. Rockrose wordt heel veel gebruikt en doet ook wat omdat vaak bij ADHD kinderen een angstfactor in het belevingspatroon meespeelt. Rockrose is een heel belangrijke Bach plant die op die angst inspeelt.

Impatient is de Bachremedie die vooral op onrust en gigantisch ongeduld inwerkt. Uiteraard houdt dat niet in dat er ook andere Bachremedies van invloed kunnen zijn, maar dit zijn zo de remedies die ik nog al eens tegenkom.

Ik heb dit genoemd, niet het feit dat dit bestanddelen zijn van de enzymtherapie, maar dat dit gewoon middelen zijn die naast de belangrijke preparaten Coliacron, Cerebrase en Vasolastine nog een extra bijdrage kunnen leveren aan het effect van de behandelingen. 

Ik hoop dat ik hiermee een beeld heb kunnen schetsen van het probleem ADHD, in het ontstaan en de behandelings- mogelijkheden en ik wou deze inleiding hierbij laten en de rest behandelen middels vragen. Dank u wel voor uw aandacht.

 

Samenvattend verslag van de antwoorden op vragen uit het publiek

Over E-nummers.

Er is een lijst of boekwerk van  John Kampsteeg over E-nummers. E-nummers staan voor toevoegingen in onze voeding. John Kampsteeg, landbouwkundig ingenieur te Wageningen,  heeft zich hier heel sterk in verdiept.

Niet alle E-nummers hoeven à priori onrustig gedrag te geven. Citroenzuur bijvoorbeeld is zo’n E-stof. Wel onrustig gedrag kan voorkomen bij Aso of rode kleurstoffen en emulgatoren zoals bijvoorbeeld E.322 in industriespeculaas. Gewone speculaas van de bakker veroorzaakt geen last of onrust. E-stoffen zitten niet alleen in snoep maar ook in chips.

Het gebruik en toename van E-stoffen geeft ook steeds meer huidafwijkingen en allergische reacties. Toch kan niet zomaar gesteld worden dat bij alle ADHD kinderen er een verband bestaat tussen het eten van chips en snoep en onrustig gedrag. Wel is het zo dat ADHD kinderen vaak een bepaalde vreemde smaakvoorkeur hebben. Wanneer ADHD kinderen veel snoep of chips eten is het moeilijk om uit te maken of dat een oorzaak is of een gevolg. De oorzaak ligt in de ongecoördineerde hersen- impulsen en dat kan op zich al invloed hebben op de smaakvoorkeur. Als gevolg van die voorkeur eten de kinderen weer meer chips en snoep en daardoor wordt het nog erger. Daarmee komt men dan in een vicieuze cirkel .

 

Over de combinatie van Coliacron en Cerebrase.

Coliacron en Cerebrase kunnen tegelijk gebruikt worden. Coliacron wordt dan als een soort stootpreparaat gebruikt en Cerebrase ernaast voor onderhoud.

 

Kunnen kinderen van ADHD afkomen?  

Kinderen met ADHD kunnen op de lange duur er vanaf komen wanneer het een dieetfactor is. Wanneer het een bepaalde gevoeligheid of aanleg is zoals bijvoorbeeld hooikoorts, dan blijft dat.

Het leuke van de enzymtherapie is dat wanneer de symptomen minder zijn men altijd kan proberen lager te doseren.

Wanneer men de onrust weer voelt aankomen, kan men weer opnieuw  beginnen.

Wanneer men echter met Ritalin begint, moet men ermee doorgaan. Wanneer men dit soort middelen tot aan de middelbare schoolleeftijd geeft, komen er andere problemen voor in de plaats zoals niet luisteren, en doubleren. De hele schoolcarrière gaat naar de Filisteinen.

De academische studie mislukt evenals de verdere carrière door problemen op het werk. Men is met dit soort middelen ergens wel veroordeeld. Een bepaalde  dosering moet aangehouden worden, want zodra de spiegel omlaag gaat  “ontploft”  de zaak weer.

Op scholen moeten leraren er op letten dat de kinderen deze middelen op tijd innemen. Wanneer een van de ouders zelf ADHD heeft, en daarbij ook vergeet de kinderen het te geven is er weer een drama.

Wanneer men Ritalin in zeer hoge doseringen geeft  kunnen amfetamineachtige verschijnselen optreden. Eigenlijk zijn het XTC-achtige verschijnselen want XTC is ook een amfetamine.

In plaats dat kinderen daarvan rustiger worden, kunnen zij over- prikkelbaar worden met risico op hartkloppingen, hartritme- stoornissen, psychotische verschijnselen en waanideeën.

Sommige kinderen krijgen een lage dosering Ritalin (2 x een ½ tablet) en reageren daar meer op dan men op grond van gegevens uit het Farmacotherapeutisch Kompas, 3 tabletten per dag, kan verwachten. Volgens het gewicht zou die hoge dosering kunnen. Maar sommige kinderen reageren al sterk op een lage dosering met problemen.

Als kinderen echt onhandelbaar zijn kan Ritalin een doorbraak zijn, maar er dient voor gezorgd te worden dat de dosering zo verantwoord mogelijk is. Een superhoge dosering Ritalin is voor de toekomst niet hèt middel.

Er zijn inmiddels in de reguliere hoek kinderartsen die twijfels hebben bij Ritalin en terughoudend zijn. Veel ouders willen graag dat hun kinderen van de Ritalin afgeraken en dringen daarop aan bij de psychiater. Dan ziet men wel gebeuren dat psychiaters uiteindelijk hierin meegaan.

Wanneer ouders twijfelen bij het afbouwen, kan men rustig Coliacron of Cerebrase naast de Ritalin geven en kijken hoe het dan gaat. Vervolgens geleidelijk afbouwen om te zien of men geen onhandelbare situaties krijgt.